Wyjątkowo napięta atmosfera panuje na początku 2012 roku. Zamiast optymizmu, charakterystycznego dla nowego roku, coraz więcej obaw co on przyniesie. Wydaje się, że nie chodzi tym razem tylko o problemy finansowe kilku krajów, ale o załamanie się pewnej filozofii rozwoju, którą świat kierował się po upadku systemu komunistycznego. Za mało uświadamialiśmy sobie fakt, że za ten upadek trzeba będzie zapłacić, nawet przez społeczeństwa, które żyły w warunkach woln
Polityka klimatyczna wobec współczesnych wyzwań UE
Rosnące zapotrzebowanie na energię w państwach Unii Europejskiej zmusza do zwiększania mocy wytwórczych. Potrzeby energetyczne świata mają wzrosnąć w 2030 roku o blisko 50%. Wraz z procesem inwestycyjnym pojawia się pytanie w oparciu o jakie nośniki energetyczne nowe moce mają produkować energię? W jakim zakresie spalane mają być paliwa kopalne tj.: węgiel, ropa naftowa, uran oraz gaz ziemny, a w jakim wykorzystywane mają być odnawialne źródła energii? Oprócz zapewnienia stałych i nieprzerywalnych dostaw energii UE ma ambicje konsekwentnej walki ze zmianami klimatycznymi poprzez realizacje celów zawartych w ramach polityki klimatycznej. Przyczynia się to bez wątpienia do rozwoju technologicznego gospodarek państw członkowskich. Większość mieszkańców Europy przyznaje, że zanieczyszczone środowisko naturalne ma bezpośredni wpływ na ich codzienne życie i należy zatem promować działania i produkty przyjazne środowisku.
Pakiet energetyczno-klimatyczny
Cele polityki klimatycznej Unii Europejskiej (UE) zostały poszerzone o pakiet energetyczno-klimatyczny, który został zaprezentowany 23 stycznia 2008 r. przez Komisję Europejską w postaci projektów pięciu dyrektyw dotyczących: promocji wykorzystania odnawialnych źródeł energii, redukcji emisji gazów cieplarnianych, udoskonalenia i rozszerzenia systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, geologicznego magazynowania dwutlenku węgla (CO2) oraz pomocy państwa w zakresie udzielania pomocy publicznej dotyczącej ochrony środowiska. Zamysłem funkcjonowania i wdrożenia pakietu jest nie tylko walka z globalnym ociepleniem, ale również ma on służyć jako narzędzie Komisji Europejskiej w zielonej rewolucji technologicznej.
Według Raportu Banku Światowego realizacja europejskiego pakietu klimatyczno-energetycznego kosztować będzie polską gospodarkę utratę 1,4% PKB rocznie do 2020 r., a dla całej UE 0,55% PKB. Pakiet energetyczno- klimatyczny wymusza na Polsce wzrost nakładów inwestycyjnych na modernizację sektora energii, budowę elektrowni opartych o odnawialne źródła energii (OZE) oraz szybszy rozwój sieci elektroenergetycznych umożliwiających współpracę m.in. z elektrowniami wiatrowymi. Udział energetyki odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym w Polsce stosownie do celów UE powinien osiągnąć do 2020 r. 15%. Coraz ostrzejsze normy środowiskowe sprawiają, że polska gospodarka stanie przed koniecznością nowych i kosztownych inwestycji. Dotknie to przede wszystkim przemysł chemiczny i rafineryjny. Odrębny problem osobny stanowią zapisy dyrektywy CAFE (czyste powietrze dla Europy), rozporządzenia REACH, ustawy o odpadach wydobywczych, ustawy o szkodach środowiskowych oraz wdrażania programu „Natura 2000”.